Om 09.15 uur liepen Hellen, Sandra V. en moi weg van Eikenstein, zonder onze Andy…
Geprobeerd te bellen, helaas geen gehoor…
We zijn goed en wel 10 minuten onderweg en telefoon, Eikenstein, het commando was “ophangen dan verbind ik Andy door”….
Gelukkig kwam onze routeplanner alsnog onze kant op, gebracht door zijn Marjolein..
Al met al met een flinke retourslinger richting Bilthoven naar Lage Vuursche voor een pannekoek…
Onderweg prachtige plaatjes en goede gesprekken… Ineens waren we weer op de weg richting Eikenstein…. We hadden al 6 km gelopen + 2 voor het extra rondje door Zeist… Tijd voor een plasstop en KOFFIE bij de Biltse hoek.
Na een kleine pauze gingen we weer blijmoedig en opgelucht op pad.
Onderweg een broodje , komkommertje, tomaatjes… Op gegeven moment liepen we langs een drukke tent waar gegeten werd… Hellen en Sabine blij… mwahhh pannekoek…. dus niet…
We moesten nog ongeveer 4 km lopen voor onze pannenkoek…. met de slappe lach en goede moed zijn we weer verder gegaan.
In Laage Vuursche was het gekkenhuis…mooi weer dus iedereen ging wandelen en pannekoeken eten…
Wat het voor ons betekende…. 1.5 uur pauze (drukte…drukte, nog meer drukte…) in dat 1.5 uur pauze is Sandra op ontdekkingstocht gegaan qua drinken…. eerst Chocolade thee… daarna pannekoek en als klap op de vuurpijl witte chocolademelk met frutsels erop… (Het zag eruit als badwater met boterblokje iehhhhh), wij San dat is niet goed, het ruikt niet eens naar chocolade…. Sabine een nieuwe gehaald, die zag er stukken beter uit, rook ook beter en de smaakkkkk was…absoluut bah, bah en nog eens bah… dus na alle moeite heeft San besloten dat ze dat niet bliefte…… 
Na 1.5 uur pauze hebben we VRIJWILLIG het terras verlaten om aan onze laatste 15 te bginnen… en dat was even niet fijn ;-( stijf waren de spieren, alles was afgekoeld en het duurde even voor het weer warm was…. En jawel Andy leverde het ons weer om te zeggen dat we pas 16 km hadden gelopen, wat het is, is het…. Andy zijn meter vindt het erg grappig om te stoppen wanneer het ding dient door te lopen…..
Op driekwart van de route begon het zwaar te worden, Hellen haar rug en lies begonnen lastig te worden en de captain haar voet begon pijnlijk te voelen… geen gezeur, af en toe even stoppen om te stretchen, woreltjes eten en gewoon door gaan….
Om 18.10 uur waren we op Eikenstein en gaf Andy aan dat we de 1e dag vandaag hebben gelopen…. We waren en zijn erg trots op ons zelf…. 36 km, neem van mij aan…dat is een eind, zonder goed gezelschap zou het mijn inziens ondoenlijk zijn…..
Qua pijnen en blessures…. Hellen sms te, na een goede nachtrust ” Hersteld”, Sandra die bikkel die gaat nog eens de vierdaagse in Duitsland lopen….Andy is ” de MAN” en ik …. tja… Heup geen last… Kuiten geen last…. Linkervoet….auw.. gelukkig is er Rob de fysiotherapeut die heeft uitgelegd dat wandelen ook erg intensief is en dus blessure gevoelig…. Niet lopen is onbespreekbaar… dus advies…. 2 paar schoen mee met de Walk en onderweg wisselen en nu mooi ingetaped voetje….
Dan het laatste stukje aan Andy…. Dank je wel voor je support en mooie route… namens je 3 medeloopsters….
Geschreven op September 30th, 2008. |
Reacties: 1
).
